Vellos con Historia

Caderno de relatos orais de Meira e comarca

Un día, rozando as silvas e as malas herbas dunha finca, miña avoa rabuñouse cunhas herbas que descoñecía e, ós poucos días, a zona da man onde se rabuñara colleu unha cor verdosa e una textura rugosa. Ela pensaba que foran as herbas coas que se rabuñara, pero a meiga do pobo díxolle que iso era mal de ollo, e propúxolle ir a súa casa facer as curas durante unha semana. Como non tiña nada que perder, miña avoa fixo como a meiga lle propuxera, e á semana seguinte recuperou a pigmentación e a textura natural da súa pel.
MES (Vilasuxo, Meira)

0 comentarios:

Publicar un comentario

Valoramos todo o que nos poidas aportar: comentarios, críticas, novos contos (lembra dicirnos onde se contan!), fotografías vellas, e por suposto tamén ánimos...

Benvidos!

No curso 2008-2009, profesor e alumnos de Ciencias Sociais de 4º da ESO, do IES Pedregal de Irimia (Meira, Lugo) elaboramos un traballo de investigación que rematou neste blog. Con el, quixemos compartir con vós as moitas e fermosas historias que recollemos dos nosos vellos: cantigas, remedios contra as doenzas e mal de ollo, contos de lobos, nubeiros, ánimas e santas compañas, demos, mouros, encantos, e ata tesouros enterrados. Poderedes acceder a todas elas, consultar imaxes, deixarnos comentarios e, por suposto, mesmo enviarnos as historias que vós mesmos recollades para sumar a este caderno. Que vos gusten!

miguelabraira@edu.xunta.es

Atopa!


Coñécenos en "Quen somos"