Vellos con Historia

Caderno de relatos orais de Meira e comarca

Contra a tormenta, metíase loureiro no tiro da cociña e deixábase arder.
Tamén adoitaban sacar o santo fóra da igrexa para pedirlle que a tormenta non viñera estragar as colleitas.
Na misa, o cura dicía “Dios guarde el pan y el trigo y saque a la gente de un gran peligro”, e a cambio pagábaselle un ferrado de trigo.
IAV (Miñoto, A Pastoriza)

Non se poñían nin ao lado das ventás nin das portas, nin tampouco cerca do tiro da cociña; metíanse nun cuarto sen luz.
MAD (Pousada, A Pastoriza)

Cando tronaba, queimaban loureiro na cociña de leña.
Tamén recitaban o seguinte verso: "Santa Bárbara Bendita que en el cielo estás escrita, guarda pan y guarda vino, guarda gente de peligro"; e rezaban oracións varias, como facían na igrexa.
Acendían velas, pero preferiblemente que estiveran benditas.
JFF (O Tombo, Fonmiñá, A Pastoriza)

Púñase loureiro bendito nas ventás, ou queimábase unha vela. Dicían que na igrexa de Seixosmil (Meira), había unha campá que, se vía a tormenta antes de que se puxera sobre ela, co seu son era quen de apartala. Tamén as campás de San Cosme desvían o trono.
SCG (A Pastoriza)

En Pousada hai unha pena que serve para indicar se vai chover ou vai facer sol. Así, cando a pena ten unha especie de pucho na punta, causado pola néboa, é que vai chover; mentres que se a néboa está arredor da pedra pero no fondo, iso quere dicir que vai facer bo tempo.
Para afastar o trono, queimábase loureiro bendito na lareira. Tamén se sacaban os santos da igrexa, e facíase unha procesión arredor dela. Tocábanse as campás. Ou acendíanse velas benditas e rezábase: "Santa Bárbara bendita, que en cielo está escrita, guarde pan, guarde trigo, e garde á xente do peligro". Outros, sen embargo, contáronme que o dito era diferente:"Cando trona, Cristo sona, Santa Bárbara bendita, Dios defenda o pan e o trigo, e á xentiña do peligro.
TBG (Pousada, A Pastoriza)

0 comentarios:

Publicar un comentario

Valoramos todo o que nos poidas aportar: comentarios, críticas, novos contos (lembra dicirnos onde se contan!), fotografías vellas, e por suposto tamén ánimos...

Benvidos!

No curso 2008-2009, profesor e alumnos de Ciencias Sociais de 4º da ESO, do IES Pedregal de Irimia (Meira, Lugo) elaboramos un traballo de investigación que rematou neste blog. Con el, quixemos compartir con vós as moitas e fermosas historias que recollemos dos nosos vellos: cantigas, remedios contra as doenzas e mal de ollo, contos de lobos, nubeiros, ánimas e santas compañas, demos, mouros, encantos, e ata tesouros enterrados. Poderedes acceder a todas elas, consultar imaxes, deixarnos comentarios e, por suposto, mesmo enviarnos as historias que vós mesmos recollades para sumar a este caderno. Que vos gusten!

miguelabraira@edu.xunta.es

Atopa!


Coñécenos en "Quen somos"