Vellos con Historia

Caderno de relatos orais de Meira e comarca

Maruxiña da Forneira/cando cozas faime un bolo/se mo fas faimo de trigo/que de millo non cho como.
JFF (Hermunde, Pol)


Maruxiña tente dreita/que teu pai querte casar./Tan dreitiña che me teño/o aire querme levar.

Maruxiña fixo un traxe/pensando que se casaba/y ha de gastar ese e outro/e ha de quedar como estaba./Anda maruxiña, remenda o refaixo./Mira co tes roto por riba e por baixo,/por todo o retor/anda maruxiña remenda mellor.
(remate alternativo: por baixo e por riba, anda maruxiña remenda a barriga)

Cando a miña maruxiña/tiña vinte anos cumpridos/era a máis guapa do pueblo/
e a envidia dos veciños./Máis unha noite de inverno/por lástima e compasión/darlle pousada a un rapaz/foi a súa perdición./E empezounos a contar/que era un roxo escapado/y andaba de paragüero/pa facerse o despistado./Enseñou monedas douro/e cheques do banco Pastor,/tanto que fixo creer/que sería un gran señor./Así que ó día siguiente/mandeino quedar na casa/pensando que era moi rico/para casalo ca rapaza./E dalí a pouco tempo/xa ma tiña en estado/e ó tratar do casamento/resultou que era casado./E hasta mentira parece/de quen fora tan sencilla/un paragüero de Orense/engañara a miña filla./Dixo unha veciña nosa/que nos trata tu por tu/Dios lle dea muita salud.

Maruxiña, maruxiña,/a do refaixo amarelo,/se te encontro no camiño,/non che val decir non quero.

Anda maruxiña non vaias á herba/porque vén o vento e toda cha leva,/e toda cha leva, e lévacha toda,/anda Maruxiña non seas tola.
TVG (Meira; Pousada, A Pastoriza)


O casamento da Maruxa
Maruxa do meu agrado,/bonita cara de rosa,/si me queres dío axiña,/non señas tan recelosa./Moito ben falas Manolo,/mesmo me deixas pasmada,/pero como es tan pillo/eu no che podo creer nada./Pois pódesmo creer Maruxa/que che teño tal cariño,/que me morrerei de pena/si non me caso contigo./Pois logo si non te cambias/e me tes tanto cariño,/amareite toda a vida/si é que sales formaliño,/e logo meu Manoliño,/si o permite San Antonio,/casarémonos axiña/pra gozar do matrimonio./San Antonio o permite,/que ben viu a necesidá,/que tanto tu coma el/moito traballo nos das./Pois o meu algunhas veces/mesmo me fai rabexar/pero eu hasta que me case/non o quero estrenar./Pois o mesmo fago eu./¡Que mala opinión temos!/Eu tampouco non o estreno/hasta o día en que nos casemos./Por fin tres meses e un día/levaron de relaciós/mais ó cabo dese tempo/casaron sin municiós./Fixeron unha grande boda/na casa da Maruxiña/os dous casados de novo/xa se deitaron co día./Ó empezar a tarea,/Maruxiña dixo así:/Gracias Manoliño/que entrou o Rei en Madrid./Pois que seña bienvenido/que me parece xeitoso,/queira Dios que nunca canse,/nin se faga receloso.
IAV (O Chao, Ribeira de Piquín)

Por ser noite de san Xoán,/noite de encantos e bruxas,/por ser noite de san Xoán,/téñoche medo Maruxa.

Esta noite hei de ir verte,/Maruxa non teñas medo,/déixame a porta trincada/cunha palla de centeo.
AGG (Currás, Bretoña, A Pastoriza)

0 comentarios:

Publicar un comentario

Valoramos todo o que nos poidas aportar: comentarios, críticas, novos contos (lembra dicirnos onde se contan!), fotografías vellas, e por suposto tamén ánimos...

Benvidos!

No curso 2008-2009, profesor e alumnos de Ciencias Sociais de 4º da ESO, do IES Pedregal de Irimia (Meira, Lugo) elaboramos un traballo de investigación que rematou neste blog. Con el, quixemos compartir con vós as moitas e fermosas historias que recollemos dos nosos vellos: cantigas, remedios contra as doenzas e mal de ollo, contos de lobos, nubeiros, ánimas e santas compañas, demos, mouros, encantos, e ata tesouros enterrados. Poderedes acceder a todas elas, consultar imaxes, deixarnos comentarios e, por suposto, mesmo enviarnos as historias que vós mesmos recollades para sumar a este caderno. Que vos gusten!

miguelabraira@edu.xunta.es

Atopa!


Coñécenos en "Quen somos"